Workplan 2008-2009

Thinking about my social, spiritual and political relevance as a visual artist.  

• I am fascinated by ethics and philosophy in general. Also by religion and the life of Jesus Christ, but not only by his life, but especially in what the imaginary or true personal values of the word "Jesus" and "Christ", refer to within the diversity of religious, political or other interpretations in time and history. So what these words and images (Jezus as an icon) refer to, and all the connotations of belief and disbelief like the gradations in these terms, (and not only positive ones but also the violent, aggressive, discriminating warlike connotations of belief or disbelief).
  I think the images these words draw in our minds, are surely manipulated and influenced by the consensus or dominating paradigms of the time we live in. We are surrounded by images and publicity continuously, with world wi(l)d(e) internet. 
  But I know for sure that Jesus, even as a concept inspires me to try to be a better person, more loving, more disciplined, more empathic and less judging.

  ---

• I see life in general as a very complex collective subconscious universal intelligence in which individual incarnated minds are floating and drowning in a universal sea of waving collective, political minds absorbing and influencing each other constantly. So minds ((collective: countries and individual: persons) with all different rates of consciousness, intelligence, which intellectuals try to scale in empiric unreliable intelligence tests), which influence or eat (figural speaking) each other constantly, and which evolves sometimes fluently but mostly in a disastrous painful way to come to insight or a higher level of consciousness when the damage is done. (cfr. Jesus suffering). 

  ---

• Life is like a big mysterious sea to me, the more I  learn and want to know about it the greater, the deeper and endless it becomes. But also the deeper my comprehension and perspective, the more images I can diversify and understand, and see and try to express in a painting! 

  ---

• When I make a portrait of somebody or even a landscape or still life I am also fascinated by the vibrations of the colours which inspire me to come to a unique result, always surprising, even to myself. It's like giving birth to something new what didn't exist until I brought it to life.

  ---

• As you can see when you study my oil PAINTINGS I always start by making a quasi realistic painting as a study of the subject close to reality to make a more expressionistic painting of the same subject afterwards.

  ---

• To be busy with art means more to me then simply using a brush to paint. For me painting is communicating with my environment through images. By manipulating tools (brushes and paint and solvents and the chemistry between those) in time and space. I determine their positions in a measured space on a piece of cut canvas in a frame. This frame is not timeless but will transcend time, because it was born in time and will transcend the past and the time it’s heading, because each time and era will interact with the frame and challenge and change its meaning continuously. I mean the meaning of its origin in the past will never be equal to its actual meaning now. Just as words have their position and space in a sentence (and the sentence in a text and a context), each brush strike influences the previous and the next brushstrokes and gives its expression and texture and meaning or vibration level, and can be interpreted or (mis)understood by the viewer (cfr. Listener) in different times. To me paintings are a product of a working procedure, and find their origin in the interaction between ideas (subconscious, conscious or collective) and material
  forms. Like our imagination or imaginary language (in our mind) can be triggered by a picture language (material form) and put in a knew form, which I or others can only understand if we have studied its texts in detail without forgetting its time of birth and origin in space. Clichématic it is frequently said, a picture says more than thousand words. However, that has been not entirely well said, because a picture can contain a lot of pictures if we cut or divide the picture into pieces (a puzzle) in one and the same frame or shot. These puzzles, ( which we then translate in a lot of words trying to make the image audible to oneself and which we compare in our minds with images of our memory, we already knew from the past, but which we might have forgotten already) are almost automatically ordered by us again in our minds. And a word is of course an interiorised sensation with an image (which can be a visual or sensational, for instance an image you see, hear, taste or smell) and an interpretation of a picture. The key question is then; “Are we able to find the right words to describe a picture to well define this image”? This is thus an
  important question, and next, “can the picture of something honestly tell the truth”?. Our eye looks at e.g. saccadic [1], by example from left to right and above to down, whereas if you read words there is an order which you must respect. This is among other things a problem by solving crimes. Often victims must rely on their memory to remember the image of the aggressors and they seem not to be able to do this without making huge mistakes.  This is a big problem in forensic research. This is a problem at solving offences, frequently victims must rely on their memory to recall the picture and then you see how poor that memory concerning the picture is
  or how difficult it is to put these memories in the right words. Frequently it turns out more difficult than expected to define the image, moreover because the other senses, such as sounds (also (the voice)), the fragrance or smell etc. .....  help to recall this memory. In comparison within reality you can also distinguish a lot of pictures in a painted soundless picture. But in reality  you have  beside the visual picture, ongoing consonance and fragrance pictures which surround us and provide and influence our knowledge with supplementary information. In a painting (visual picture) in a two-dimensional area with a forefront, a background and a middle front and a context to that all, a lot of supplementary background information gets lost. And paintings who do not have form but in which you only see colours that vibrate beside each other are even more hard to understand. Those pictures in pictures and colours in colours we then see according to our memory are selected by us. Images and colours  we are trusted with we see first. In other words
  we do not see everything that is in our visual field or what we might see on the painting when we analyse it, because our visual act works selectively. If we would see everything what is in our face field we would become crazy. That is similar with hearing, our ears filter sounds like our eyes filter visions, we see and hear in a selective way. In cognitive psychology there are a lot of discussions around these themes. Therefore what you will see in my work is not only the consequence of my
  activity, what you will see and also will project from your knowledge is also mainly your intellectual activity. The looking act is therefore never passive, even if you close your eyes you  still have an after image. By this I mean that, what you see in my paintings is maybe not what I have tried  to exteriorise or express within my paintings, (that what’s a part of my emotions and
  feelings), and what you see can be interpreted or translated completely differently in words by Jan, Anne, Piet or Jos. That is what I think  is so  fascinating about art. It’s just like reading a book, you yourself can fantasise pictures. And at seeing an art work you yourself can consider words or fantasise a tale. For this reason I nevertheless will give a little explanation at three of my works and for the rest I leave your fantasies free course.

  ---

• Ik ben gefascineerd door ethiek en filosofie. Bvb ook in religie en het leven van Jezus Christus, en niet alleen door zijn leven. Ik ben ook vooral geboeid door de iconografie van Jezus doorheen de geschiedenis en door het intuïtieve aspect dat het woord Jezus oproept of  belichaamt in onze of mijn geest. Dus de persoonlijke gewetensvragen of imaginaire waarden of  bijklank(en) waarnaar het woord Jezus verwijst binnen de diversiteit van religies of andere humanistische levensbeschouwingen doorheen de geschiedenis en in onze huidige actualiteit. Ik bedoel alle connotaties van geloof , bijgeloof en ongeloof, dus de gradaties in de term “geloof”, en niet alleen de positieve maar ook de geweldadige, agressieve, discriminerende en vooral oorlogszuchtige bijklank van zowel geloof als ongeloof. Ik denk dat de beelden die deze woorden tekenen of doorheen de geschiedenis tekenden in onze geest(en) zeker zijn beïnvloed en gemanipuleerd door de heersende consensus van dominerende paradigma’s van de tijden van toen en nu. Nu worden we voortdurend omringd door beelden en publiciteit alom zonder grenzen van tijd of ruimte, non stop, met GSM’s, TV’s  en World wi(l)de internet en multimedia. Jezus lijkt ouderwets en de kerken lijken wel toeristische attracties te zijn geworden voor de schilderijen die er hangen en hun bijzondere architectuur. Toch weet ik zeker dat Jezus nog steeds niet alleen mezelf, maar als collectief icoon ook anderen al is het maar als concept inspireert om af en toe tot inkeer te komen en beetje bij beetje te ‘proberen’ een beter mens te worden, meer reflecterend en levensbeschouwend, meer gedisciplineerd en empathisch en vooral minder veroordelend. 

  ---

•  Ik zie het leven over het algemeen als een zeer complex collectief onderbewustzijn met een universele intelligentie of wetmatigheid, waarin geïncarneerde zielen of belichaamde geesten met allemaal verschillende graden van bewustzijn, intelligentie (die intellectuelen zo graag trachten op schaal te zetten met empirische onbetrouwbare intelligentietesten), als in een universele zee ronddrijven, ronddwalen of samenklitten en elkaar voortduren absorberen en beïnvloeden of elkaar verdrijven en verorberen. In die universele zee van golvende collectieve, politieke en individuele bewustzijnsvormen (met namelijk, ‘collectieve’: landen, politieke stromingen en godsdiensten en culturen, en ‘individuele’: personen, dictators en machtshebbers), gebeurt het soms dat deze vloeiend ontwikkelen naar meer menswaardigheid voor enkelen, maar als het om velen gaat en je het globaal bekijkt gebeurt het meestal op een desastreuze pijnlijke manier om tot inzicht of een hogere bewustzijnsgraad te komen wanneer de schade meestal al berokkend is. (cfr. Het lijden van Christus). 

  ---

• Het leven is als een grote mysterieuze zee voor me, hoe meer ik ervan leer en erover wil weten, hoe groter, dieper en eindelozer ze wordt, maar ook hoe groter mijn begrip en perspectief, hoe meer beelden ik kan diversifiëren of onderscheiden en begrijpen, en zien en proberen tot uitdrukking te brengen in een schilderij. 

  ---

•  Wanneer ik een schilderij maak van iemand of zelfs een landschap of stilleven dan ben ik ook gefascineerd door de vibraties van de kleuren die me inspireren om te komen tot een uniek resultaat, altijd verrassend, zelfs voor mezelf. Het is zoals het laten geboren worden of tot leven brengen van iets nieuws wat niet bestond, totdat ik het tot leven bracht. 

  ---

• Als je mijn schilderijen bestudeert kan je zien dat ik altijd start met een quasi-realistische studie van het onderwerp dicht bij (mijn perceptie van) de realiteit, om dan later daarvan af te wijken om een meer expressief schilderij te maken van datzelfde onderwerp. 

  ---

• Met kunst bezig zijn is voor mij niet alleen verf en borstel hanteren, maar schilderen is ook een beeldtaal. Clichématig wordt vaak gezegd, “een beeld zegt meer dan duizend woorden”,. Wel dat is eigenlijk niet helemaal goed gezegd, want iedereen ziet datzelfde beeld toch weer anders, want een beeld kan vele beelden bevatten die wij dan in vele woorden proberen te gieten om onszelf verstaanbaar te maken tegenover elkaar. En een woord is natuurlijk een interpretatie van een beeld. Kunnen woorden een beeld goed omschrijven is dan de vraag en kan een beeld ons iets goed vertellen?. Ons oog kijkt bvb. saccadisch[1], bvb van links naar rechts en van boven naar onder, terwijl als je woorden leest er een volgorde is die je moet respecteren. Dit is o.a. een probleem bij het oplossen van delicten, vaak moeten slachtoffers beroep doen op hun geheugen om het beeld terug op te roepen en dan zie je hoe gebrekkig dat geheugen over het beeld is of hoe moeilijk dat vaak te omschrijven valt, bovendien spelen de andere zintuigen ook mee zoals geluid (de stem), de geur enz.….om dit geheugen te helpen oproepen. Dus je hebt vele beelden in een beeld. In de realiteit heb je naast het visuele beeld continu klank en geurbeelden die ons omringen en supplementaire informatie verschaffen. In een schilderij (visueel beeld) heb je in een tweedimensionaal vlak een voorgrond waarop van alles te zien is, een middenstuk en een achtergrond en soms heb je dat allemaal niet en heb je alleen maar kleuren die vibreren naast elkaar. Die beelden in beelden of kleuren in kleuren selecteren wij dan volgens ons geheugen. Waar we vertrouwd mee zijn zien we dan het eerst. Met andere woorden we zien niet alles dat in ons gezichtsveld valt of op het schilderij te zien is, omdat onze kijkakt selectief te werk gaat. Als we alles zouden zien wat in ons gezichtsveld valt zouden we gek worden. Dat is met horen net hetzelfde. In de cognitieve psychologie zijn er vele discussies aan de gang rond deze problematiek. Dus wat jullie in mijn werken gaan zien is niet alleen het gevolg van mijn activiteit, wat jullie gaan zien en ook gaan projecteren vanuit jullie kennis is ook grotendeels jullie verstandelijke activiteit. De kijkact is dus nooit passief, zelfs als je je ogen sluit heb je nog een nabeeld. Daarmee bedoel ik dat wat ik met mijn schilderijen heb willen veruiterlijken, wat een deel van mijn gevoelswereld is, misschien heel anders geïnterpreteerd kan worden en vertaald in woorden door Jan, Anne, Piet of Jos. Dat is nu juist het fascinerende aan kunst. Bij het lezen van een boek kan je er zelf beelden bij fantaseren. En bij het zien van een kunstwerk kan je er zelf woorden of een verhaal bij bedenken. Daarom ga ik toch een klein beetje uitleg geven bij drie van mijn werken en voor de rest laat ik jullie fantasie de vrije loop.
  _____________________Next: MORE FIGURE PAINTINGS!